Wczoraj miałem okazję zawitać pierwszego polskiego Starbucksa, na Nowym Świecie w Warszawie. Starbucks: marka kawiarni znana z amerykańskich filmów, ostatnio raczej kojarząca mi się z pracą zaliczeniową z corporate responsibility, ktorą pisałem w Norwegii. Stwierdziłem, że warto zajrzeć. Wrażenia? Miła atmosfera, sprawna obsługa, ale za to duże kolejki.

Wolę nie wiedzieć jak ciasno tam jest w weekend. Na zdjęciu moje wczorajsze menu: caramel frappucino za 13,5 oraz muffinka orange & lemon za 8 zł. Jak dla mnie ceny trochę kosmiczne, szczególnie za muffinkę. Niemniej jednak, bardzo smaczne Mimo miłych wrażeń, pewnie nieprędko tam znowu zajrzę, ze względu na ograniczoną zasobność studenckiego portfela.

Dzisiaj z kolei wpadłem na ten artykuł dotyczący Starbucksa.

To już wiadomo skąd się brały kolejki. Porównanie do McDonalds’a chyba bardzo trafne, bo nie pamiętam takiego zainteresowania tego typu lokalem od czasów pierwszych McDonaldsów. Ale jednak i jedna i druga marka są swoją drugą kultowe, więc nie ma się co dziwić.
“McDonald’s jest dla mas. Starbucks – dla wyższych sfer”. Może w pewnym stpniu na razie tak, póki Starbucksów jest mało. Za chwilę wyrosną jak grzyby po deszczu i staną się elementem naszej codzienności. Wtedy Starbucks też stanie się produktem masowym.