Noc Muzeów

tupt — Thu, 21 May 2009 14:30:55 +0000

W tym roku już po raz kolejny wybrałem się na Noc Muzeów po Warszawie, w której biorę udział już od trzech lat (z ubiegłorocznym wyjątkiem). Była już to trzecia wyprawa i to z tym samym, niezwykle “ukulturalnionym” towarzystwem. Na nocną wyprawę po muzeach tym razem wybraliśmy Łazienki Królewskie oraz praską stronę Warszawy.

Rozpoczęło się od koncertu w Łazienkach, które w tym roku po raz pierwszy przystąpiły do Nocy Muzeów. Koncert, jak to na Łazienki przystało, odbył się pod pomnikiem Chopina. A skoro pod pomnikiem Chopina to i Chopina musiał dotyczyć. A był to dość oryginalny koncert pod nazwą “Chopin klasycznie, na jazzowo i na rockowo”. O ile Chopina w wykonaniu klasycznym łatwo sobie wyobrazić, o tyle dwa pozostałe wykonania kusiły swoją tajemniczością. Jazzowo Chopina potraktował nie kto inny jak sam Leszek Możdżer. Jednak prawdę mówiąc w tych utworach jazzowych trudno mi było dostrzec jakiekolwiek podobieństwa do Chopina. Rockowych wykonań było znacznie więcej i były także bardziej różnorodne. Brzmiały nawet ciekawie, ale rewelacji nie było. Na koniec zespół zagrał także utwory nijak związane z Chopinem, takie jak “Dziwny jest ten świat” i “Sen o Warszawie” Niemena oraz “Sen o Wiktorii” Dżemu.

Jednak nie czekając końca koncertu, ruszyliśmy na nocny spacer po Łazienkach. Łazienki nocą są o tyle niespotykane, że przebywanie tam po zmierzchu grozi nawet odpowiedzialnością karną. Niegdyś pan Ochroniarz wyprosił mnie z Parku tuż po tym jak mnie w nim zastał zmierzch (a był to koniec grudnia). Dlatego też sytuacja była naprawdę wyjątkowa. Organizatorzy zadbali nawet o prowizoryczne oświetlenie w postaci świeczek (właściwie zniczy) wzdłuż głównej alei Parku.

Po opuszczeniu Łazienek, ruszyliśmy na Pragę. Warszawska Praga Północ jest istnym zagłębiem różnego rodzaju sztuki, nie zawsze dostępnej w zwykły dzień dla szarego człowieka. Tej nocy, nawet małe nieznane pracownie artystyczne, do których często dotrzeć jest ogromnie trudno, otwierają swe podwoje dla żądnych sztuki. Takie miejsca zaskakują oryginalnością, której nie zobaczy się w nawet najbardziej obleganych miejscach, takich jak Zamek Królewski, Muzeum Narodowe, czy Muzeum Powstania Warszawskiego. Wzdłuż Ząbkowskiej, Brzeskiej, 11 Listopada, Inżynierskiej kryją się naprawdę bardzo ciekawe i mało znane miejsca, które tej nocy można zobaczyć. Zwiedzanie Pragi zakończyliśmy w Fabryce Trzciny, w której trafiliśmy na festiwal dotyczący Płocka. Obejrzeliśmy fragment (tak właściwie to końcówkę) sztuki pod nazwą “W oparach secesji”, przygotowaną przez teatr z Płocka.
Tegoroczna Noc Muzeów była dłuższa od poprzedniej, gdyż część miejsc była czynna nawet do trzeciej a nie jak do tej pory do pierwszej. Wiele miejsc do trzeciej było tłumnie obleganych. Nasza próba dostania się do Fotoplastykonu po godzinie drugiej, została zarzucona, ze względu na niekończącą się i bardzo wolno posuwającą się kolejkę.

Kolejną Noc Muzeów uważam za udaną. I czekam na następną, gdziekolwiek by ona nie była.
Chociaż teraz to się powinna nazywać Nocą Kultury, ze względu na to, że już nie tylko muzea i galerie biorą w niej udział, ale także różne instytucje kultury. Udział w niej nie ogranicza się jedynie do zwiedzania wystaw, ale także odbywają się koncerty, sztuki teatralne i inne atrakcje.
Tylko czym nazwać udział Sejmu RP w Nocy Muzeów? Ani to muzeum, ani galeria, ni inna instytucja kultury. Można zaliczyć najwyżej jako cyrk

tupt.eu » Praga

Noc Muzeów