Zimowy Sting

tupt — Thu, 04 Feb 2010 17:44:16 +0000

Sting należy do tych artystów, których darzę specjalnym uznaniem. Dlatego gdy w sklepach pojawiła się jego najnowsza płyta “If on a winter’s night”, zdecydowałem się ją zakupić i się z nią zapoznać. Jak wskazuje tytuł i jak podkreśla to sam artysta, płyta jest zainspirowana zimą – jego ulubioną porą roku. Dostarcza dobrej, spokojnej muzyki i jest idealna na mroźne, zimowe wieczory.

Muzyka Stinga jest specyficzna: nastrojowa, spokojna, oryginalna, wymykająca się wielu konwenansom. Sting ma swój niepowtarzalny styl, który można w łatwością rozpoznać. Podobnie jest też na “If on a winter’s night”, mimo że jej charakter jest nieco odmienny od innych płyt artysty. Początkowo spotykałem się z wieloma opiniami krytycznymi wobec niej. Płycie zarzucano, że jest nudna i senna. Tak faktycznie może się wydawać, szczególnie tym osobom, które Stinga słuchają tylko od czasu do czasu. Aby dostrzec istotę tej płyty należy się jednak w nią dokładnie wsłuchać. Z tego co zauważyłem, podoba się ona głównie tym, którzy Stinga słuchają częściej, są zaznajomieni z jego twórczością i są przyzwyczajeni do tego specyficznego stylu. Ci którzy słuchają jego piosenek okazjonalnie lub w ogóle, podchodzą do niej zdecydowanie bardziej sceptycznie, często uznając ją za nudną. Niemniej jednak uważam, że płyta jest jak najbardziej godna uwagi.

Na płycie utwory, w których dominuje motyw zimy, przeplatają się z tradycyjnymi angielskimi kolędami, podkreślając niejako, że Boże Narodzenie jest centralnym punktem pory zimowej (przynajmniej w naszych szerokościach geograficznych). W większości są to utwory wywodzące się brytyjskiej tradycji, powstałe na przestrzeni kilku minionych stuleci, ale można wśród nich znaleźć także pochodzące m.in. z Hiszpanii czy Niemiec.

Utworem promującym płytę jest “Soul Cake”, który jest dość żywym i szybko wpadającym w ucho utworem, a przez to najbardziej “radiowym”. Pod względem tematycznym opisuje jednak pewien rytuał niezwiązany bezpośrednio z zimą, a związany raczej z tradycją Dnia Zadusznego.

Płyta rozpoczyna się od starej baskijskiej kolędy “Gabriel’s message”, która w XIX wieku została przetłumaczona na angielski i weszła w brytyjski kanon kolęd. Pod względem treści najbardziej przypomina polską adwentową pieśń “Archanioł Boży Gabryjel”. Inne kolędy na płycie to nastrojowe kołysanki (”Ballulalow” i “Lullaby for anxious child”), a także nietypowa opowieść o świętej rodzinie (”Cherry Tree Carol”) oraz utwory z motywem róży symbolizującej narodzonego Chrystusa (”There is no rose of such virtue” oraz “Lo, how a rose E’er blooming”).

Pozostałe utwory nawiązują bezpośrednio do zimy jako pory roku. Surowość zimowej aury, zarówno pod warstwą słowną, jak i muzyczną, można szczególnie odczuć w utworach “Cold Song” oraz “Now winter comes slowly”.

Mimo, że na płycie dominują utwory skomponowane przed wieloma wiekami, to płyta nie jest jednak całkowicie odtwórcza. Spośród piętnastu utworów na płycie, dwie są autorskimi utworami Stinga, do których stworzył (lub współtworzył) muzykę oraz napisał słowa (”Hounds of Winter” oraz “Lullaby for anxious child” – ukazały się już wcześniej w innych aranżacjach na płycie “Mercury Falling”). Muzykę skomponował także do wiersza “Christmas at sea” autorstwa R.L. Stevensona, a do adaptacji utworów dwóch wielkich kompozytorów, F. Schuberta oraz J.S. Bacha dopisał angielski tekst (odpowiednio “The Hurdy-gurdy Man” oraz “You only cross my mind in Winter”).

Wprawdzie okres Bożego Narodzenia już minął, ale zima jeszcze w pełni, więc płyta przynajmniej w części jest jeszcze jak najbardziej na czasie. Idea płyty została szczegółowo opisana na oficjalnej stronie Stinga oraz w nieco bardziej zwięzły sposób, na poniższym filmiku.

Zachęcam do słuchania.

tupt.eu » muzyka

Zimowy Sting